B92 kultura -19.12.2014.
Intervju sa Mionom Škrbovic
Povodom koncerta na Festivalu savremene umetnicke i elektronske muzike Lasciar Vibrare

Dnevni list Danas, 09.10. 2014.
Prikaz Zorice Kojic

Dnevni list Danas, 06.10.2014.
Intervju sa Zoricom Kojic

RTS, Dnevnik 3, 08.08.2014.
Prikaz koncerta Nade Kolundzije u KCB-u

TV Studio B, Vesti u 22, 07. 07.2014.
Solo resital Nade Kolundžije u prostoru Art geta

Dnevni list Politika, 15.08.2014.
Intervju sa Biljanom Lijeskic

Emisija Radio Beograda -Vreme muzike:
Povodom 3. koncerta "Moja mala koncertna antologija muzike za klavir".

Emisija Radio Beograda -Vreme muzike:
“Bili su to najboolji i najzanimljiviji konceri beogradskog muzickog leta
Zorica Premate

BLIC

24.12.2010.


Kultura

... Kao posebno atraktivan muzički događaj izdvaja se premijerno izvođenje višemedijskog projekta Kejdžov muzicki cirkus - "Kuca puna muzike" na 19. Medunarodnoj tribini kompozitora na kojoj je izvedeno i 50 novih dela na temu "Muzika i pozorište".

Instrumentalni teatar klasika 20. veka Džona Kejdža čiji su idejni tvorci naša pijanistkinja Nada Kolundžija i američki reditelj Skot Filding, inspirisan celokupnim stvaralaštvom Kejdža kao kompozitora, filozofa, pesnika, vizuelnog umetnika i humaniste. Projekat su izveli pijanistkinja Kolundžija, sopran Katarina Jovanović, glumac Svetozar Cvetković...

***

Emitovano u emisiji
KULTURNI KRUGOVI
22.novembra 2010., u tematskom prilogu "Ars sonora"
Radio-Bgd 2, od 16:00

Tekst: Zorica Premate
...
...O tome je i govorio kompozitor Milan Mihajlović, tada predsednik Udruženja, u svojoj kratkoj pozdravnoj reči kojom je i zvanično otvorio festival. Bilo je to iste te večeri, na početku drugog koncerta Tribine koji je održan u BITEF-Teatru. Njegov idejni tvorac, spiritus movens i član izvođačkog ansambla, pijanistkinja Nada Kolundžija, osmislila je neodoljivo šarmantno i produhovljeno koncertno zbivanje pod nazivom "Muzički cirkus Džona Kejdža - Kuća puna muzike". To je i zaista bila kuća puna muzike jer je režiser, gost iz Sjedinjenih Država, Skot Filding, od pozornice načinio satijevsko-dalijevsku sobu, domaći prostor sa naslonjačom, lampom, vatrom u mangalu, stolom punim posuđa i udaraljki, hranom i pićem, klavirom, nekoliko tranzistora, i orgomnim ekranom za video-projekcije. Odmah je bilo jasno da ovo nisu bile vežbe iz mešanih medija, već umetnička prezentacija autorskog tima gde su svi učesnici delovali usklađeno i uigrano, i sami obodreni i zadovoljni svojim kreativnim učinkom. Svakako najbolje veče ovogodišnje Tribine u potpunosti su proželi i koncert i pozorište, prelamajući taj miks kroz lik i delo velikog muzičkog bunto
vnika i filozofa Džona Kejdža. U celu stvar umešali su se i naši kompozitori Katarina Miljković, svojim ostvarenjem "Gliding" za traku i Miroslav Miša Savić delom "Euro-Cage". Obe kompozicije bile su, u duhu cele ove neverovatno inspirativne večeri, prožete i prožimale su se sa Kejdžovom muzikom koja se, takođe, naslojavala sama na sebe. Kompozicije iz raznih razdoblja Kejdžovog stvaralaštva, dela različitih estetskih stavova i raznih izvođačkih sastava, izvodila su se i sukcesivno i simultano, preklapajući se međusobno. Pratio ih je živi snimak na video-bimu, snimak "iz ruke" kamermana koji se kretao po ovoj neobičnoj "muzičkoj kući" i emitovao video-sadržaj bez vremenske distance, kao TV prenos. Tako smo, uz zbivanja "uživo" mogli to isto, sagledano partikularnim okom kamere, da posmatramo i u digitalnoj verziji, kao hiperrealističku verziju same stvarnosti koja nadrasta samu sebe pod našim dvostrukim pogledom, onim vlastitih očiju i okom kamere. To je i zvučanju davalo dodatnu oneobičavajuću dimenziju višestruke sadašnjosti, pogotovo što je dizajn ukupnog zvuka koncerta podrazumevao nivoe bez pojačanja, kao na klasičnom koncertu, potom veštački pojačanog zvuka, kao i amplifikovanih zvukova sa digitalnog zapisa. Da bi neprozirnost fantastike "kuće zvukova" bila još veća, tu je uvek bila i čisto muzička igra sa zvukom i njegovim poreklom: šta je proizvelo konkretan zvučni podatak - klasičan instrument, preparirani instrument, neki običan kućni predmet, sam ambijent koji zvuči svojim fizičkim postojanjem, ili digitalna tehnologija?
Veliki mag običnih stvari koje je pretvarao u neobičnu muziku, Džon Kejdž je takođe dobio vlastitu impersonalizaciju, glumca Svetozara Cvetkovića, koji je u ovu vedru, opuštenu i smirenu atmosferu uneo teatarski čin par-excellance - jedan pravi pozorišni lik. Tako je spoj koncerta i pozorišta postao zaista nešto više od obe ove forme, zapravo priča sa elementima spektakla, ali bez spektakularnosti, priča o velikoj ikoni muzike 20.veka, Džonu Kajdžu i njegovoj umetnosti. Bio je to i hommage, i njegova stvaralačka interpretacija i nadgradnja kao delo o delu. Vođena sluhom i instinktom režisera Skota Fildinga i nenadmašne Nade Kolundžije, u "kući punoj muzike" smenjivala su se i naslojavala razna Kejdžova ostvarenja iz svih perioda njegovog stvaralaštva: odlomak svite za klavir-igračku, i to još u toku govora kojim je Milan Mihajlović otvorio festival, a potom i odlomak iz ostvarenja "Living Room music", pa "Totem Ancestor"uz "Story" za volkani kvartet, uz koji je puštena i traka sa kompozicijom "Gliding" Katarine Miljkovi?, pa "Our Spring Will Come", potom 4 minuta i 33 sekunde tišine, pa "Nauh apon naht" u kojoj je pevala Katarina Jovanović, pa III stav iz dela "Amores" za udaraljke, pa zvuk flaša, šerpi i kravljeg zvona u "Double Music", pa ozvučene školjke i pucketanje vatre u "Inlets", pa pevani "Flower", onda "Radio Music" za šest tranzistora, pa "Rioandži", ili japanski vrtovi za trombon-solo, da bi se veče privelo kraju ostvarenjem "In a Landscape" za preparirani klavir uz koji je paralelno išla i kompozicija "EuroCage" Miše Savića. Tako se ostvario i Kejdžov stav o uticaju slučaja i nekontrolisanih uslova prilikom smišljanja, izvođenja i slušanja muzike. Osim pijanistkinje Nade Kolundžije, soprana Katarine Jovanović i glumca Svetozara Cvetkovića, izvođači su bili i izvrsni članovi grupe "Prerađivačka industrija muzičkog materijala", kao i mnogobrojni saradnici na izradi i emitovanju video, filmskog i slajd-materijala, kao i majstori zvuka i svetla kojima je vešto i inspirisano upravljao režiser Skot Filding, pravi junak ovog naobičnog teatarskog koncerta, koji čak nema ni biografiju u porogramskoj knjižici festivala.

***

DANAS
22.11.2010.

Muzički cirkus Džona Kejdža - Kuća puna muzike (projekat Nade Kolundžije, Skota Fildinga i Tribine kompozitora) Bitef teatar

Nepostojanje tišine

Čudesno kraljevstvo Džona Kejdža vlada našom svakodnevicom, zveckanjem vašeg posuđa, potmulom bukom usisivača i aspiratora, grebanjem obuće po podu, krčećim višeglasjem istovremeno uključenih tranzistora, ritmom i melodijom ljudskog glasa uopšte, za sebe i ponaosob u zamoru mnoštva.

I ćutanjem, naravno. A gde su još svi oni zvuci grada i mašina i vremenskih nepogoda i prirodnih pojava napolju, i unutra, šta je sa sećanjima na total zvukova i slika koji prate kakvu uspomenu, šta sa (pred)osećanjima najavljenim tonovima i šumovima, neiskušanim ili pak dobro znanim obiljem slušnih senzacija? Pozorište i cirkus, to je svaki uočeni i dobro upamćeni isečak iz života u kojem najedanputa postajete svesni svakog elementa koji doprinosi trenutku. Čista epifanija, kazao bi Džojs.

Muzički cirkus Džona Kejdža - Kuća puna muzike, projekat idejnog tvorca Nade Kolundžije i reditelja Skota Fildinga (SAD), kao pravo veliko otvaranje ovogodišnje, 19. Međunarodne tribine kompozitora, manifestacije superaktuelnog i hiperatraktivnog gradskog renomea, u Bitef teatru ovom prilikom, pravi je halucinativni kutak anarhije.

Suočeni sa svojevrsnim ateljeom koji krase nepostojanje tišine i neprekidna radljivost i najmanje mrvice postojanja - poda, predmeta, ljudskih bića, zvaničnih i nezvaničnih instrumenata, posetioci ovog unikatnog događaja upijaju, nakon kratke, spontano izvedene obuke uz samo odigravanje radnje, neobične obroke izabranih dela Džona Kejdža, Katarine Miljković (Nothing, You say", Gliding") i Miroslava Miše Savića (EuroCage").

A njihovi proučavaoci ovde su Nada Kolundžija (preparirani klavir), Katarina Jovanović (sopran), glumac Svetozar Cvetković, Aleksandar Benčić (trombon), ansambl Prerađivačka industrija muzičkog materijala, perkusionisti i sva sila saradnika...

Srećno zatočeni u krletku sa egzotičnim pticama, gledajući nimfe za udaraljkama, ceremonijalno porinuće džinovskih školjki u posude za vodom, slušajući nekakav gospel-bit društva za stolom, prisustvujući mističnom obredu sa nadnaravnim glasom Katarine Jovanović i vatrom u svetoj posudi na sceni koja preti da sagori svaku laž u umetnosti - pa, mi smo tako privilegovana skupina publike ovog časa u svetu, ma gde, da gotovo da ne možemo da se odupremo toj sreći. Ovo su oni komadi stvarnog života zbog kojih Beograd ostaje goruća tačka na stvaralačkoj mapi planete, zauvek!

Zorica Kojić

***

Radio Beograd 2, ARS SONORA
3. decembar 2007.
Ivana Komadina
Crkva Sv. Petra
NADA KOLUNDŽIJA - MORTON FELDMAN: TRIADIC MEMORIES

"...Pijanistkinju Nadu Kolundžiju znam već 30 godina. Isto toliko, zahvalna sam joj što u Beograd donosi muziku koju niko pre nje, ovde, nije usudio da dotakne: Kejdža, Satija, Andrijsena, Kagela, Berija, Krama, Mesijana, Skemptona... Već tri decenije, svedok sam njene spremnosti da sa najvećom posvećenošću uroni i u partiture mnogih srpskih kompozitora, onih etabliranih i onih koji tek počinju...
Nalik molitvi, svi ti zvuci samo bi okrznuli tišinu i vratili se u nju, u nizu čije trajanje izmiče opažanju protoka vremena. Nisam u stanju da kažem koliko je to trajalo: samo par minuta ili više od jednog sata. Ne mogu tačno da se setim ni početka, ni kraja. Sećam se samo da su me već prvi zvuci povukli sa sobom, kao veliki talas, koji zahvata i odvlači daleko van obale: na samu sredinu okeana, tamo gde jedino ima smisla prepustiti se i plutati...
U jednom trenutku, nastupila je tišina, onda se čuo aplauz, označavajući da je koncert završen. Upalila su se svetla, čarolija je iščilela. Prvo čega sam se setila jeste da, pored Nade Kolundžije, znam tek nekolicinu pijanista, koji bi mi dozvolili da ih uopšte ne primetim dok sviraju: koji su u stanju da se potpuno povuku pred muzikom, nad čijom su partiturom proveli mesece rada. I da ta činjenica obesmišljava svaki pokušaj analize interpretacije: samim tim što je potpuno neprimetna, takva interpretacija jeste ultimativna.
"

***

24th Music Biennale
International Festival of Contemporary Music - Zagreb

"... Nada Kolundzija presented her emblematic "lady composers programme" (heard earlier in Belgrade) with pieces by Ada Gentile, Roberta Vacca, Jasna Velickovic, Katarina Miljkovic, etc)...... Kolundzija, with her cultivated touch of the instrument, succeeded in creating an atmosphere of unimagined beauty and sensation..."

TEMPO - a Quarterly Review of Modern Music, October 2007
Donata Premeru

***

NOVI ZVUK br. 26
Ana Kotevska
NADA KOLUNDŽIAJA - SAVREMENA MUZIKA
Guarnerius 2005

Na drugom kompakt disku novog beogradskog muzičkog izdavača, Centra lepih umetnosti Jovana Kolundžije - Guarnerius, predstavljen je živi snimak resitala koji je Nada Kolunžija održala oktobra 2004. u novosadskoj Sinagogi. Pored uzbudljivog i zavodljivog neposrednog otiska jednog posebnog trenutka, koji svaki uspešni live snimak podrazumeva, novi nosač zvuka ovdašnje pasionirane pobornice savremen muzike, svedoči o njenoj jedinstvenoj, retkoj i neponovljivoj poetici interpretacije koja prevazilazi okvire uobičajene izvođačke prakse i koja se očituje na nivou izbora dela, dramaturgije koncerta i načina izvođenja.

Ratličita generacijska, i jezička provenijencija zastupljenih autora, od onih najstarijih, u internacionalnim razmerama kultnih imena Luja Andrisena (Louis Andriessen) i Mauricija Kagela (Mauricio Kagel), preko sredovečnih Vuka Kulenovića i Miloša Raičkovića koji svoju karijeru poslednjih desetak godina grade u SAD, do najmla]e Irene Popović koja se trenutno usavršava u Salcburgu, ne izaziva, kao što bi se moglo očekivati, tenziju među izabranim delima nastajalim u rasponu od skoro trideset godina, niti ostavlja utisak neujednačene muzičke supstance. Naprotiv, pojednostavljena klavirska faktura i forma na makro-planu uz istovremenu raskoš tembra, tušea i mikro-dinamičkih promena, cirkularni način muzičkog mišljenja i tumačenja, odsustvo plakatnih inovacija nedoknađeno diskretno ali bogato inoviranim zvukom koji se pomalja izd drugačijeg tumačenja prepoznatljivih pijanističkih konvencija i praksi... svi ovi i slični elementi, približavaju različite rukopise i sabiraju ih u utisak celine. Prelidi, tokate, klavsenski i šaputavi klavir, eufemistički prikrivene, ironično intonirane ili prenaglašene poruke, konvergiraju jedni ka drugima i ulivaju se u jedinstven tok.

Težnja ka celom i jedistvenom zvučnom prostoru i podneblju postugnuta je dramaturgijom ovog programa-koncerta koja, kao i uvek kada je Nada Kolundžija u pitanju, predstavlja rezultat harmonizovanog, intuiivnog i intelektualnog procesa. čini da se on prima kao teško deljiva celina kao da je reč o izjednačavanju zvučnog sa vodenim i/ili vazdušnim elementom. Asimetričan tok jedne, uslovno rečeno velike "polistilistične" svite, počiva na dva uporišta većeg obima i kumulativne energije: program otvara Kulenovićev Virdžinal, razvijeni desetominutni prelid koji samo u prvom sloju usisava zvuk i tehniku klavirskog pretka a globalno "razmatra" orguljeske i dramske potencijale instrumenta, dok se Kagelova petnaestominutna kompozicija Na dirkama, takođe eufemističnog podnaslova Etida za klavir koja se, smeštena pred kraj ovog programa, doživljava kao kulminativni plato. Andrisenova kompozicija Tokata - Slika Gistava Moroa (Moreau) i ironočno pitoma Muzika-odnosno-opet quasi-tokata Miloša Raičkovića na šest nota neprekrivene "poruke" i manifestonog "stava"-B-A-G-D-A-D. Poput anti-finala i upozorenja da je reč o otvorenom programskom konceptu, kraj će označiti dualistička minijatura Tišina i ništa, za šaputavi klavir, tj. za klavir i šaptača Irene Popović, čiji bi naslov mogao da bude pozajmljen projektu nade Kolundžije u celini.

U skladu sa demijurški-rediteljskim postupkom Nade Kolundžije, njena interpretacija je istovremeno prisna i distancirana, ritualna i racionalna, intimistički bliska sa klavijaturom i čitavim gigantskim mehanizmom instrumenta kao totalitetom muzike, empatijski povezana sa supstancom izvedenih dela i - paradoksalno otuđena od njihovih autora u pokušaju da što rigoroznije prenese zapise i da kontroliše sve predvi]ene zvuke i njima pripadajuće tišine.

Upravo iz antagomizma zvučnog hedonuzma i razmicanja njegovih granica, s jedne, i težnje za apsolutno tačnim prenošenjem notnog teksta, s druge strane, između idealizacije muzike kao tajne i transparentnog dokumentarnog trenutka -bez-povratka u kome se ona događa, ističe napeta, usijana koncentracija ovog na prvi pogled "lakog" i neproblematično vedrog programa.

A la Satie! Jer, u dubini poetike "balansiranja na žici" Nade Kolundžije prepoznaje se Satijeva subverzivnost bez koje ne bi moglo da napisano ni izvedeno i jedno delo koje figurira na ovom odličnom diskografskom artefaktu.

***
DAN, mart 2005. PODGORICA

Velika scena Crnogorskog narodnog pozorišta, Podgorica, Međunarodni festival "A tempo"

* Veoma upečatljivo, izražajno i nadahnuto...

***
Radio emisija KULTURNI KRUGOVI, januar 2005.
Zorica Premate

Svečana sala Skupštine grada, Beograd, ciklus "Musica nova"

* U utorak, 25. januara, u Svečanoj sali Skupštine grada u okviru ciklusa "Musica nova"svirala je pijanistkinja Nada Kolundžija, umetnica čiji je dugogodišnji afinitet prema savremenoj muzici oformio, za naše prilike, sasvim specifičnu karijeru.
...Lična izvođačka poetika Nade Kolundžije rascvetala se u interpretaciji buketa od pet nedugih valcera autora 20. veka: od Šenbergovog Valcera iz opusa 23, preko Ligetijevog Valcera iz njegove rane, neoklasične zbirke "Musica ricercata", potom Satijevog valcera "Želim te", do minimalističkog "Modernog ljubavnog valcera" Filipa Glasa i kratkog valcera iz rane postmoderne faze Luja Andrisena. Svaki od ovih malih komada, ličio on na našu standardnu predstavu o valceru više ili manje, dobio je pod prstima Nade Kolundžije svoj odgovarajući, stilski i izvođački nepogrešivo odabran zvučni izraz.
... Vrhunac koncerta bilo je premijerno izvođenje kompozicije "Paleas de Mari" američkog avangardnog kompozitora Mortona Feldmana... U interpretaciji te obimne kompozicije jednostavnih pijanističkih zahteva, iskazala se u punom svetlu individualna poetika pijanistkinje: visoka inteligencija, specifična, savremena imaginacija, gvozdena samokontrola i do krajnosti prefinjen tuše.
... Ono sto je Nada Kolundžija, svojom neverovatnom veštinom u baratanju malim, beznačajnim, čak trivijalnim pijanističkim zadacima učinila na kraju svog koncerta bilo je nenametljivo navođenje svakog pojedinog slušaoca da dospe do vedrog mira sa samim sobom. A to mogu da ostvare samo najveći umetnici zvuka.

***

Velika sala Studentskog kulturnog centra, Beograd, projekat "Kompozitori u prvom licu"

* ...Kolundžija je kreirala jedinstvenu atmosferu "osluškivanja" razlika u sličnostima, bez mnogo suvišnih gestova (mada u slučaju kompozicije Irene Popović sasvim u maniru izvođača eksperimentalne muzike, kroz ispitivanje odnosa tišine i zvuka, zapravo ispitujući mogućnosti soptvenog glasa/tela). Nepretencioznošću, koja je oduvek bila njen zaštitini znak, uspela je da poentira ključne tačke u svom kreativnom procesu, ne dozvoljavajući samim tim da se u pitanje dovodi kvalitet pojedinih dela koja su se našla na programu.

Emisija III programa radio Beograda, Muzički događaj, oktobar 2004.
Vesna Mikić

***

Velika sala Studentskog kulturnog centra, Beograd, projekat "Kompozitori u prvom licu"

* ...Tako je prvo koncertno veče projekta "Kompozitori u prvom licu" u velikoj dvorani SKC-a, na pozornicu izvelo kultnu beogradsku pijanistkinju Nadu Kolundžiju.
..ovaj resital Nade Kolundžije kakav najzad jeste, bio je moguć zapravo samo u njenoj interpretaciji. Nalik sunčanom disku na sceni koji šiklja poput klavirskog gejzira iskljućivo prema gore, Kolundžija je jedina koja neuhvatljivu elektronsku strukturu dela prevodi u humani entitet sa plemenitom jasnoćom. Veoma uzbudljivo.


DANAS, septembar 2004. BEOGRAD
Zorica Kojić

***

Velika sala Studentskog kulturnog centra, Beograd, projekat "Kompozitori u prvom licu"
16-19. septembar 2004. godine

"... programske dopune (Virdžinal Vuka Kulenovića, Sonata Miloša Raičkovića, Na dirkama - etida za klavir Mauricija Kagela i Tišina i ništa za šaptača i klavir Irene Popović) su se, kako po tipu klavirskog pisma, kao i po svojim stilskim svojstvima, skladno uklopile u preostali deo programa (Andrisenove Slika Moroa i odlomci iz zbirke Uspomena ruža i Good Bach Jasne Veličković). Za ovakav sadržaj programa očigledno je bila zaslužna i sama pijanistkinja. Kroz stvaralačka lica autora čija su dela bila na programu, ona je pokazala i svoje prvo "izvođačko" lice - poetično i suptilno, bez bilo kakve zvučne ili gestualne artificijelnosti i prenaglašenosti, sigurno i pouzdano - ono koje je beogradska publika naklonjena savremenom zvuku već mnogo puta čula, kako na javnim nastupima, tako i na nosačima zvuka.
... otvaranje festivala s pravom pripalo pijanistkinji sa dugim iskustvom u interpretaciji savremene muzike..."

Ivana Stamatović, Pluralna lica kompozitora našega doba
Muzički talas br. 31, Beograd, CLIO, 2005.


***

Velika sala Studentskog kulturnog centra, Beograd, multimedijalna proslava rođendana Erika Satija

* Kolundžija, ta zračeća Marianne Faithfull i Nico domaćeg avangardnog pijanizma, te visokoinspirativni profesor beogradske Muzičke Akademije, koja je svojim predmetom otvorila mnogo koji prozor na uglavnom uparloženim ličnim studentskim stanjima duha...

DANAS, 2001. BEOGRAD
Zorica Kojić


Nada Kolundžija, kompakt disk sa delima Erika Satija

* Centar za savremenu umetnost i fotografiju objavio je disk Nade Kolundžije, izvanrednog i dobro poznatog tumača novije muzike za klavir...Imamo sreću što Nada Kolundžija svira Satija sa neskrivenim nadahnućem, neobično duhovito i samosvojno, a pre svega s jednim krajnje elegantnim, urođenim osećajem za jednostavnost...
Nema sumnje da će kompakt disk sa najpoznatijim klavirskim delima Erika Satija kod nas verovatno postati bestseler...


POLITIKA, mart 2000. BEOGRAD
Mirjana Ognjanović


Muzej pozorišne umetnosti Srbije, Beograd, ciklus "Klasici XX veka i naši savremenici"

* Nada Kolundžija je pouzdan tumač i kompozicija klasičnog repertoara, ali za našu sredinu posebno dragocena kao oduševljeni interpretator savremene muzike, omogućavajući da kod nas zazvuče mnoga strana dela koja bismo inače čuli samo sa snimaka, podjednako se angažujući i za domaće stvaralaštvo, dajući mu time često i važan podsticaj...

Emisija III programa radio Beograda, 1992.
Melita Milin


Dvorana Ujedinjenih nacija, Njujork

* Najzad puna saglasnost u palati Ujedinjenih nacija u Njujorku. Prepuna dvorana, koja nosi ime tragično nastradalog generalnos sekretara Daga Hamaršelda, ovacijama je označila kraj klavirskog koncerta naše umetnice Nade Kolundžije, koja je bravurozno tumačila svoj "spesijalitet" muziku 20. veka.

NOVOSTI, 1991. BEOGRAD
Bora Komad


Jovan i Nada Kolundžija, Jane Mallett Theatre, Toronto

* Violinista i pijanistkinja su "sijali" u raznovrsnom programu...
Mocartova šarmantna dvostavačna sonata br.6 u G-duru poverila je značajnu ulogu deonici klavirua. Brilijantno izvođenje pijanistkinje Kolundžije obeleženo je izuzetnim fraziranjem i lakoćom interpretacije. To je bio pravi primer preciznosti zajedničkog sviranja...


THE GLOBE AND MAIL, 21. novembar 1986. TORONTO
John Kraglund


Sala Fakulteta muzičke umetnosti, Beograd, ciklus radio Beograda "Musica viva"

* Veče moderne muzike

Koncert pijanistkinje Nade Kolundžije...imao je draž u još jednom susretu sa izuzetnim interpretatorom savremene muzike. Dok mnogi izvođači ovu muziku izvode zato što moraju ili misle da tako treba, Nada Kolundžija joj se posvetila iz uverenja.
...Na ovom koncertu muziku i netalentovanih i inventivnih autora svirala je kao da su vrhunski stvaraoci, kao da su svoja klavirska dela pisali samo za nju. Eruptivna moć samo je jadan od kvaliteta tog uživljavanja u muziku. Najvažnija njena osobina je neograničena mogućnost "iščitavanja" partiture i nadgradnja dela...


POLITIKA, maj 1986, BEOGRAD
Branka Radović


Jovan i Nada Kolundžija, dvorana Kolarčevog narodnog univerziteta, Beograd
Ciklus "Internacionalni majstori"

* Program sonatne večeri koji je obuhvatao dela Mocarta, Betovena i Bramsa, odavao je ne samo umetničku ozbiljnost i visoke interpretativne mogućnosti dua već i želju da se udovolji uvek aktuelnoj potrebi publike za proverenom klasikom....Svirajući ova dela kao savršeno uigran kamerni duo, u kojem istaknutu i sjajno izgrađenu ulogu ostvaruje pijanistkinja Nada Kolundžija, umetnici su svoj renome potvrdili na impresivan način...Savršeno precizno, tehnički besprekorno i muzikalno osmišljeno, sviranje Nade Kolundžije je bilo više od klavirske pratnje, prerastajući u čin zajedničkog muzičkog iskaza, inspirativnog međusobnog "služenja" i jedinstvene kreacije...

POLITIKA, 1986. BEOGRAD
Milena Pešić

Jovan i Nada Kolundžija, Little Theatre, Bombaj

* Pijanistkinja je bila u izuzetnom skladu sa violinistom, pri čemu je pokazala svoj senzibilitet.
...spoj dva instrumenta je bio vrhunskog kvaliteta... Pijanistkinja je imala potpunu kontrolu, koja je bila obeležena senzibilnošću i kreativnošću.


THE TIMES OF INDIA, 18. mart. 1986. Bombaj

Jovan i Nada Kolundžija, Nehru Memorial Auditorium, New Delhi

* Nada Kolundžija pokazala se kao visoko nadareni pijanista u delima za klavir i violinu. Bilo je nemoguće odoleti njihovoj strasnoj, ali uvežbanoj interpretaciji. Sa izuzetnom pokretačkom snagom i lirizmom, duo je izveo Betovenovu sonatu u G-duru, Op.30.
Snažna pijanistička interpretacija je publiku ostavila bez daha...


HINDUSTAN TIMES, 18.mart 1986, NEW DELHI
Malviya Nagar

Jovan i Nada Kolundžija, ciklus "Subotom u Lisinskom", Zagreb

*...kao posebnu kvalitetu ovog koncerta valja istaknuti postignuto zajedništvo muziciranja s pijanisticom Nadom Kolundžijom. Sigurnošću i decentnošću svoje svirke Nada Kolundžija bila je više nego pratilac solista, bila je muzikalni i uigrani suradnik koji ravnopravno dijeli uspeh.

VIJESNIK, 1986. ZAGREB
Bosiljka Perić Kempf

Jovan i Nada Kolundžija, El Teatro Colon, La Coruna

*Nada Kolundžija je kao pijanista bila veoma dobar saradnik. U potpunosti se saživljava sa partiturama i pokazala je veoma izražen senzibilitet...

Jovan i Nada Kolundžija, Sala Gavo, Pariz

* duo je odisao otmenošću i prefinjenošću...

LE PARISIEN, 14.mart 1985. PARIS

Jovan i Nada Kolundžija, Knežev dvor, "Dubrovačke ljetne igre", Dubrovnik,

* Vrhunac umijeća

...Muziciranje Nade Kolundzije mogli bismo izdvojiti ne samo kao izvrsnu klavirsku pratnju nego i kao poseban glazbeni doživljaj.

SLOBODNA DALMACIJA, juli 1984, SPLIT

Jovan i Nada Kolundžija, Knežev dvor, "Dubrovačke ljetne igre", Dubrovnik,

* Uz Jovana Kolundžiju za klavirom je bila sestra mu Nada Kolundžija, bez čije izvanredne, punokrvne suradnje ne bi bilo savršena umjetničkog pjeva violine i glasovira.

VIJESNIK, 1984. ZAGREB
Miljenko Jelača

Jovan i Nada Kolundžija, Krčka kripta, Krk

*...vrhunska klavirska pratnja Nade Kolundžije ...

NOVI LIST, 1983, RIJEKA

Jovan i Nada Kolundžija, Narodno pozorište, Zenica

* Nada Kolundžija ponovo se potvrdila kao izvanredan i zahvalan muzički saradnik, koji je svojom bogatom muzičkom maštom, temperamentom, muzikalnošću i tehničkom pripremljenošću, dala poseban ugođaj ovom nesvakidašnjem koncertu.

NAŠA RIJEČ, 1983, ZENICA
Stanislav Selak

Jovan i Nada Kolundžija, Daytona Beach Community College, Daytona Beach

* Već na početku koncerta moglo se zaključiti da je njegova sestra Nada bila kompetentan saradnik za klavirom... Njen doprinos uspehu koncerta bio je ogroman. Čuli smo sjajno izvođenje poznate Frankove sonate u A-duru...pijanistička podrška bila je senzitivna, muzikalna i ubedljiva...

DAYTONA BEACH SUNDAY NEWS-JOURNAL, 31.oktobar 1982. DAYTONA BEACH
Drew Murphy

Jovan i Nada Kolundžija, Blackwell Auditorium at Randolph-Macon College, Ričmond

* Pre nego što je koncert bio završen, slušaoci su poželeli da Nada Kolundžija izađe na scenu sama, kako bi stekli dublji uvid u muzičko umeće koje ona nesumnjivo poseduje...

RICHMOND NEWS LENDER, 9.oktobar 1982. RIČMOND
Francis Church

Jovan i Nada Kolundžija, Randolph-Macon College, Ričmond

* Sa violinistom je nastupila njegova mlađa sestra Nada Kolundžija. Iako najavljena kao pratnja, njena uloga je tokom izvođenja prerasla u solističku. Kao i njen brat, Nada Kolundžija posvećuje raskošnu pažnju tonu, kao i dinamičkim kontrastima i zanosnom fraziranju - njen Šuman bi bio nešto što se mora čuti.

RICHMOND TIMES - DISPATCH, 9.oktobar 1982. RIČMOND
C.A.Bustard

Jovan i Nada Kolundžija, Tuesday Musical Club, San Antonio

* Dva izvođača su imala toliko intenzivno usredsređeno izvođenje da su postigli da njihovi instrumenti komuniciraju vatreno, strasno i osećajno. Svakako je celovito Jovanovo izvođenje blještalo brilijantnom tehnikom i artikulisanom interpretacijom, ali je publika sve vreme bila impresionirana Nadinom suptilnom i delikatnom pratnjom. Njihov zajednički nastup bio je nagrađen zasluženim dugotrajnim aplauzom...

THE RANGER, oktobar 1982. SAN ANTONIO
Lillian Thomas

Jovan i Nada Kolundžija, Gaillard Municipal Auditorim, Čarlston

* Frankova sonata u A-duru, koja je usledila, dala je još snažniji uvid u osećajnost i virtuoznost i pijaniste i violiniste. Suptilno nijansiranje violine i široki melodijski zamasi klavira, koji su se ujedinili u izvođenju prvog stava, bili su duboko ekspresivni. U drugom stavu, virtuoznost pijaniste bila je lepo usklađena sa uzbudljivom interpretacijom violiniste.
Senzitivnost, nijansiranje i burno uzbuđenje bili su toliko savršeno usklađeni, da se publika jedva uzdržala da ne zatapše posle drugog stava...


THE NEWS AND COURIER, 6. oktobar 1982. ČARLSTON
Claire Mc Phail

Povodom LP- sa delima Džona Kejdža: Sonate i interludijumi i Muzika za Marsela Dišana

*...Sa mnogo smisla za novu muziku (sto je i jedna od njenih osnovnih preokupacija) ova dela izvodi Nada Kolundžija na prepariranom klaviru, jedan od najagilnijih članova muzičke redakcije SKC-a. Posebno pleni njena sposobnost da na izvođačko-praktičnom planu sa izrazitom koncentracijom i snagom pronikne u sve - ili gotovo sve- movense savremenog, ma koliko estetski zamršenog dela.

DNEVNIK, maj 1982. NOVI SAD

* Nada Kolundžija je bila prva koja je u našoj zemlji izvodila dela Džona Kejdža...Visoki nivo muzičke osetljivosti...

STUDENT, mart 1982. BEOGRAD

* Klaviristkinja Nada Kolundžija je i ovom interpretacijom potvrdila svoje izvanredne sposobnosti pronicanja u zahteve različitih stilova novije muzike.

POLITIKA, juni 1982. BEOGRAD

Velika sala Studentskog kulturnog centra, Beograd

* Činjenica je da se u našoj zemlji jedino pijanistkinja Nada Kolundžija dosledno i bez straha upušta u avanture kao što su celovečernji resitali na kojima je do sada izuzetno nadahnuto predstavljala kompozicije XX veka... Beograđani su imali priliku da uživo čuju preparirani klavir zahvaljujući Nadi Kolundžiji...

STUDENT, 1981. BEOGRAD
Marina Nikolić

Jovan i Nada Kolundžija, Srpsko narodno pozorište, Novi Sad

* Frankova sonata, prava simfonija za violinu i klavir, vrhunski je izedena u drugom delu koncerta. Upravo u njoj došao je do izražaja kompaktan zvuk brata i sestre Kolundžije i njihova savršeno usklađena interpretacija. Njihovo tumačenje Frankove poznoromantičarske muzike dostiglo je kulminaciju u trećem stavu, koji ćemo pamtiti kao jedno od vrhunskih ostvarenja ove sezone.

DNEVNIK, 1981, NOVI SAD
Dušan Mihalek

Muzički salon Studentskog centra, Zagreb

* Nada Kolundžija prilazi ovim zapisima s njihove intimnije strane. Njen umjetnički pristup Schönbergovim skladbama nameće dimenziju dopadljivosti, koja im je uvijek bila osporavana, proširujući tako izražajne modalitete glazbenog govora.

ZVUK,1981.
Sanja Raca

Muzički salon Studentskog centra, Zagreb

* Interpretacija Nade Kolundžije zaslužuje posebnu pažnju već i stoga, što je ovaj njen izbor repertoara vrujedan sam po sebi. Ne zapostavljajući nameru da informira, pijanistica je u prvom redu nastojala ponuditi vlastito viđenje Šenbergovog istraživačkog puta......Ono što se može zaključiti na osnovu takve interpretacije jest da je Šenbergova muzika daleko "pitomija" nego što se misli, a da je i vrlo "slušljiva" ako se dobro svira.

VIJESNIK,1981. ZAGREB
Đurđa Otržan-Švacov

Velika sala Studentskog kulturnog centra, Beograd

* Kejdž i Kolundžija - ispred svih?

...Najzad, sta reći o Nadi Kolundžiji, a da se ne ponovi veoma povoljan i visok sud o njenom sviranju, koji je istaknut i prošle godine prilikom njenog izvođenja celokupnog klavirskog opusa Arnolda Šenberga. Ono što je u ovom trenutku važnije, jeste činjenica da se ovaj koncert pojavljuje kao svetla tačka u jednoličnosti i sivilu beogradskog muzičkog života. Ako se ima u vidu da Nada Kolundžija za godinu dana beogradskoj muzičkoj publici premijerno predstavlja kapitalna dela svetske muzičke avangarde XX veka, onda to ima svoju težinu koja još više povećava značaj ovog koncepta. Njeno pregalaštvo u muzičom životu Beograda predstavlja izuzetak i u širim jugoslovenskim razmerama.. Kad se uzme u obzir još i to da je naša, beogradska muzička svest u suštini ograničena tradicionalizmom, onda Nada Kolundžija neposredno"radi" na probijanju njenog "plafona", na otvaranju novih vidika, na obogaćivanju i proširenju perceptivnih mogućnosti našeg sluha, muzičke svesti i uopšte - ovog našeg skučenog nacionalnog muzičkog duha.
I zato: - (Džon Kejdž i) Nada Kolundžija ispred svih?

STUDENT, maj 1980, BEOGRAD
Miodrag Lazarov

Studio "M", Novi Sad

* Vrhunac sezone

...Jovan i Nada Kolundžija, doneli su kreacije koje svojom zanimljivošću i inventivnošću ulaze u vrhunac ovogodišnje novosadske koncertne sezone...

DNEVNIK, maj 1980. NOVI SAD
Marija Adamov

Nada Kolundžija, Studentski kulturni centar, Beograd

* Nada Kolundžija ili kulturni događaj par exellance!

...Staviti sebi u zadatak da se integralno interpretira celokupni klavirski opus takve značajne ličnosti u novijoj istoriji muzile kao što je Arnold Šenberg, označava:
- raritet posebne vrste
- visoku svest, samopouzdanje i osećaj, takoreći nečeg misionarskog u sebi, što je sve svojstveno samo najvećim interpretatorima
Nada Kolundži/ja je interpretator sa izvanrednim osećajem za ritam; dalje, poseduje duboku koncentraciju i misaonu predispoziciju. ...Ona je svojom autentičnošću i posebnošću interpretacije dospela do tačke koja svojom zrelošću upravo začuđuje, i svakako je u našim okvirima nedostignuta, tim pre kada se ima u vidu da je Nada Kolundžija u Beogradu pionir, i da naprosto nema nikog drugog koji bi mogao da je uputi u tajne Šenbergovog (šire -avangardnog uopšte) interpretativnog tonusa. Prepuštena samoj sebi, Nada Kolundžija je crpla iz sebe same, iz digniteta svoga muzičkog bića onu dubinu koja se (može biti) graniči sa samom kontemplacijom...


STUDENT, mart 1979. BEOGRAD
Miodrag Lazarov

Nada Kolundžija i Nikola Srdić, "Dani muzike" u Herceg Novom

* ...ona je potvrdila svoj fascinantni afinitet prema muzičkom idiomu druge polovine XX veka, ozvučivši dela jasno u formalno strukturalnom pogledu i zrelo pijanistički. ...uz klavirsku saradnju Nade Kolundžije nastupio je iste večeri klarinetista Nikola Srdić...Njihov koncert je označio interpretativni vrhunac ovogodišnjih "Dana muzike"

NOVOSTI, BEOGRAD
Snežana Nikolajević

Narodna biblioteka, Beograd

* Sa izvanrednom koncentrisanom usmerenošću za objektivni kristalizovani izraz, pravim šenbergovskim tušeom, kroz složenu akcentuaciju, oslobođenu subjektivne senzibilnosti minulih stilova, ona je u svom tragačkom pristupu došla do novih izražajnih spoznaja i novih zgusnutih emotivnih valera. Nada Kolundžija uverila nas je da je put koji je izabrala u svom klavirskom opredeljuenju presudan i za njen dalji razvoj i veoma značajan za razvoj savremene klavirske kulture kod nas.
Zamašan poduhvat. Zamašno dostignuće.

POLITIKA,1979. BEOGRAD
Enriko Josif
/*

 

 

Nada Kolundžija, e-mail: nada.k@open.telekom.rs
Adresa: Levskog 1, 11 000 Beograd, Srbija